Η παραλία βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού κοντά στο ακρωτήριο Λευκάδας. Το κοντινότερο χωριό είναι το χωριό Αθάνι. Η παραλία είναι αμμώδης, τα νερά είναι ομαλά και ρηχά, φτάνοντας λίγα μέτρα βάθος μέσα στον όρμο, ενώ έξω από τα ακρωτήρια φτάνουνε τα 350 μ. βάθος. Η παραλία έγινε γνωστή στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ύστερα από τη δημιουργία σύγχρονου οδικού δικτύου. Έχει καταταχτεί στις έξι κορυφαίες παραλίες της Μεσογείου.

Ο οικισμός Εγκρεμνοί  έχει  δημιουργηθεί κοντά στην  ομώνυμη παραλία. Βρίσκεται στην ανατολική  πλευρά  της Λευκάδας  κοντά στο χωριό Αθάνι και Δράγανο. Κοντά στους Εγκρεμνούς βρίσκεται και η παραλία Πόρτο Κατσίκι. Είναι ιδανική επιλογή γι’αυτούς που θέλουν να είναι  λίγα χιλιόμετρα από την παραλία.Η παραλία Εγκρεμνοί έχει μοναδική ομορφιά γιατί έχει καταφέρει να διατηρήσει την αυθεντικότητά της. Χρειάζεται να περπατήσεις από το σημείο που θα αφήσεις το αυτοκίνητο ή τη μηχανή σου για να την προσεγγίσεις. Μόλις φτάσεις εκεί θα καταλάβεις ότι άξιζε τον κόπο. Λευκή άμμος με μικρό βότσαλο, γαλαζοπράσινα  νερά, ένας  παραάδεισος  που θυμίζει Καραϊβική στα πόδια σου. Στον οικισμό μπορείτε να βρείτε ενοικιαζόμενα  δωμάτια που σας προσφέρουν άνετη διαμονή.

Η Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου βρίσκεται στην περιφέρεια του χωριού Αθάνι, στη χερσόνησο της Ιεράς (Νηράς, όπως το προφέρουν οι ντόπιοι). Η ονομασία της περιοχής προέρχεται πιθανώς από το ειδωλολατρικό Ιερό του Λευκάτα Απόλλωνα στο απόκρημνο ακρωτήριο Λευκάτας. Το μοναστήρι χτίσθηκε περίπου τον 17ο αι. από τις οικογένειες Ρομποτή, Κατζιγιάννη, Χρίτη, Κουτσαντώνη, Μπογόρδου, Ζαχαράτου και Καμιδάβλη, οι οποίες αφιέρωσαν στη Μονή αρκετά κτήματα. Η Μονή λειτούργησε υπό καθεστώς πατρωνείας ιδιωτικού Δικαίου, δηλ. τη διοίκηση της Μονής είχαν οι οικογένειες των κτητόρων, που εξέλεγαν ανά διετία δύο ή περισσότερους επιτρόπους, καθώς και τον ηγούμενο και τον εφημέριο της Μονής. Πολλές φορές η Μονή του Αγίου Νικολάου, λόγω του δυσπρόσιτου της τοποθεσίας, χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εξορίας κληρικών. Στα τέλη του 19ου αι. πραγματοποιήθηκαν σημαντικές ανακαινιστικές εργασίες με την επιστασία του δραστήριου ηγουμένου της Μονής, ιερομονάχου Παγκρατίου Κατωπόδη. Θεωρείται και σήμερα Μονή εν ενεργεία, υπό τη διοίκηση εκκλησιαστικής επιτροπής. Η Ι. Μονή πανηγυρίζει κάθε χρόνο στις 10 Μαΐου, σε ανάμνηση της διέλευσης του ι. λειψάνου του Αγ. Νικολάου από τη Λευκάδα κατά την μετακομιδή του από τα Μύρα της Λυκίας στο Μπάρι της Ιταλίας.
Τωρα η ιερα μονη του Αγιου νικολαου  ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ και γινονται εργασιες για την μονιμη διαμονη τους.  Η τρεις μοναχες οπου βρισκονται εκει θα σας καλωσορισουν και θα σας ξεναγησουν στην Μονη.

Το ακρωτήρι είναι ένας από τους πιο γνωστούς βράχους της αρχαιότητας, πιθανότατα η ομηρική «Λευκάς Πέτρη», με άσπρα βράχια με ύψος 60 μέτρα πάνω από τα κύματα του Ιουνίου πελάγους. Στα πανάρχαια χρόνια (1200 πχ) έκαναν θυσίες για να εξευμενήσουν τους θεούς και το Πνεύμα της Τρικυμίας. Αργότερα (400 πχ) αντικατέστησαν τα θύματα με κατάδικους που τους έδιναν πιθανότητες σωτηρίας. Πρίν τους ρίξουν στο βράχο, τους έδεναν γύρω από το σώμα τους πουλιά και φτερά για ομαλότερη προσγείωση. Αν ο κατάδικος γλίτωνε, του χάριζαν τη ζωή.
Τις προγενέστερες λατρείες στο βράχο τις αντικατέστησε το ιερό του ΛΕΥΚΑΤΑ ΑΠΟΛΛΩΝΑ, γνωστό σ`όλο τον αρχαίο κόσμο μιας και ο Απόλλωνας ήταν και θαλάσσιος θεός, προστάτης των ναυτικών. Κάθε χρόνο γίνονταν γιορτές με Πανελλήνιο χαρακτήρα, πιθανόν στις αρχές της άνοιξης. Στον Απόλλωνα αποδίδεται το πήδημα από το βράχο σαν μέσο ενάντια στο βασανιστικό ερωτικό πάθος.
Τον 6ο πχ αιώνα η παράδοση για το πήδημα των ερωτευμένων ήταν πολύ διαδεδομένη, αφού το αναφέρουν σε στίχους τους πολλοί αρχαίοι ποιητές. Αυτό θα μνημόνευε και η Σαπφώ, η μεγάλη ποιήτρια της αρχαιότητας, και από εκεί βγήκε ότι τάχα πήδηξε από το Λευκάτα. Ο Μύθος φτάνει μέχρι της μέρες μας και γιαυτό ονομάζεται και Κάβος της Κυράς. Σήμερα δεν έχει απομείνει κανένα ίχνος του ιερού του Απόλλωνα, γιατί στη θέση του υψώνεται ο φάρος.
Ο φάρος κατασκευάστηκε το 1890. Το ύψος του πύργου του είναι 14 μέτρα και το εστιακό του ύψος 70 μέτρα.